सेक्स भिडियो हेरे पछि दुई गिलास पानी पिउँछु, सबै ठण्डा हुन्छ - महिमा सिलवाल, नायिका

सिनेमा क्षेत्रका धेरै मान्छेहरू ‘महिमा सिलवाल अभिनयभन्दा अनुहारले हिरोइन भएकी’ भन्छन्। कुरा त्यस्तै हो ?

- त्यस्तोमात्र होइन। अभिनय क्षमता नभई अनुहार वा रूपले मात्र हिरोइन भइँदैन। भए पनि टिकिँदैन भन्ने मलाई राम्रोसँग थाहा छ। त्यसैले रूपसँगै अभिनय क्षमता पनि भएकोले अहिलेसम्म मैले काम खोज्नुपरेको छैन, कामले मलाई खोज्दै आएको छ। दुई वर्षको बीचमा आठवटा सिनेमा खेलेबाट पनि यो कुरा पुष्टि हुन्छ।
आठवटा सिनेमा खेले भन्नुभयो तर दर्शकको दिमागमा अझ ‘मार्क’ हुनुभएको छैन। धेरैलाई ‘महिमा सिलवाल पनि हिराइन हो’ भन्ने कुरा नै थाहा छैन। यस्तो भएपछि सिनेमामात्र धेरै भएर के माने भयो र ?
- कुरा सही हो। म अझ मार्क भइसकेकी छैन। यसको कारण चाहिँ, अहिलेसम्म मेरो ‘कारबाही’ भन्ने सिनेमा मात्र रिलिज भएको छ। सातवटा प्रदर्शनको पर्खाइमा छन्। ती सिनेमा रिलिज भएपछि दर्शकको माया पाउँछु भन्नेमा ढुक्क छु।

तपाईं अभिनीत एउटामात्र सिनेमा रिलिज भयो, त्यो पनि हिट भएन। खासै चर्चामा पनि हुनुहुन्न तर पनि भटाभट सिनेमा पाइरहनु भएको छ। तपाईंमा के देखेर निर्देशक र निर्माताले पत्याइरहेका छन् ?
- मेरो कन्फ्डिेन्स र ट्यालेन्टले नै उहाँहरूले मलाई ट्रस्ट गरिरहनुभएको छ जस्तो लाग्छ।
तर तपाईंकै समकक्षी हिरोइनहरू ‘महिमा निर्देशक / निर्माता रिझाउन खप्पिस भएकीले सिनेमा पाइरहेकी छ’ भन्छन् नि ?
- यस्तो वाइयात कुरा त आफू सिनेमा नपाएर पेन्डुलम भएकाहरूले गर्छन्। जसलाई आफ्नो क्षमतामाथि विश्वास छैन, त्यसले नै अर्काको कुरा काट्दै हिँड्छन्। हेर्नुस्, झन् यो सिनेमा क्षेत्रमा त खुट्टा तान्नेहरूको निकै ठूलो जमात हुँदोरहेछ, विस्तारै बुझ्दैछु। अलिकति प्रगति गर्‍यो कि देखी सहँदैनन्। ब्याक ब्याइटिङ गरेर बेइज्जत गर्न खोज्दा रहेछन्। कहिलेकाहीँ त दिक्कै लाग्छ तर पनि के गर्नु ? मलाई मेरो लक्ष्य चुम्नु छ, त्यसैले यस्ता कुरालाई एउटा कानले सुनेर अर्को कानले उडाउने गरेकी छु।

तपाईंमाथिको अर्को आरोपचाहिँ तपाईं ‘मुर्गा’ फसाउन माहिर हुनुहुन्छ रे हो ?
- भन्नाले ? तपाईंले के भन्न खोज्नुभएको हो, मैले स्पष्टसँग बुझिन्।

गाँठवाला केटा पट्टयाउन क्या ?
- (हाँस्दै) तपाईंलाई कस्ले भन्यो ? केटा पट्टयाउन माहिर भइदिएको भए अहिलेसम्म सिंगल हुन्थे र? तपाईंलाई किन ढाँट्नु, अहिलेसम्म ब्बाईफ्रेन्ड पनि बनाएकी छैन।

तर एनआरएन नायक धीरेन्द्रराज थापा र तपाईंबीचको सम्बन्धले धेरै चर्चा पाइरहेको छ ?
- यो अर्को वाइयात कुरा हो यो। म कसैसँग कुनै स्वार्थ राखेर सम्बन्ध राख्दिन्। हो, धीरेन्द्र र म नजिक थियौं। यसको मतलव यो होइन कि हाम्रो लभ परेको थियो। हामी सिर्फ मिल्ने साथी मात्र थियौं। ‘अप्रिल फुल’ भन्ने फिल्मको सुटिङमा हाम्रो पहिलो पटक भेट भएको थियो। त्यहाँबाट विस्तारै नजिक भइयो। पछि उहाँसँगै ‘एक से एक’ भन्ने फिल्ममा आइटम डान्स पनि गरेँ। त्यही भएर मान्छेहरूले हाम्रो सम्बन्धलाई लिएर कुरा काट्न थाले। हल्ला पूर्णरूपमा असत्य भए पनि यसले मेरो करिअरमा असर पार्छ जस्तो लाग्यो। त्यही भएर अहिले हाम्रो सम्बन्ध हाइ हेल्लोमा मात्र सीमित छ। भेटघाट असाध्यै पातलिएको छ।

भेटघाट पातलिएको भन्नुभयो तर बिहेको लागि तपाईंले धीरेन्द्रराज थापालाई निकै अनुनयविनय गरिरहनु भएको छ भन्ने सुनिन्छ नि ?
- नो! बिहे गर्न त पहिले लभ हुनुपर्‍यो नि? जब लभसब केही छैन, तब कहाँबाट बिहेको कुरा आउँछ ? त्यसमाथि म अझ छ -सात वर्ष पूर्णरूपमा करिअरमा मात्र कन्सन्ट्रेट हुन चाहन्छु। त्यसैले बिहे गर्ने न योजना छ, न चाह। फेरि धीरेन्द्रको श्रीमती हुनुहुन्छ भन्ने थाहा हुँदा हुँदै किन उहाँकै पछाडि लाग्थे र ?

प्रसंग बदलौं, ऐना अगाडि बस्दा आफू कत्तिको राम्री छु जस्तो लाग्छ ?
- खै किन हो, मलाई त आफू निकै राम्री छु जस्तो लाग्छ। शरीरका सबै अंग निकै आकर्षक लाग्छन्।

सबैभन्दा बढी कुन अंग राम्रो लाग्छ त ?
- ओठ र आँखा। अरूले पनि ‘महिमा तिम्रो ओठ र आँखा निकै सेक्सी छ’ भन्छन्। मलाई पनि हो जस्तो लाग्छ।

यस्ती ओठ र आँखा सेक्सी भएकी ठिटीलाई मन पराउनेको लिस्ट त लामै होला नि ?
-(हाँस्दै) छ होला। तर अहिलेसम्म वान वे मात्र हो, टु वे हुन सकेको छैन। मेरो दिल जित्ने भेट्टाउन सकेकी छैन।

लौ भनिदिनुस् न त, कस्तो ठिटोले तपाईंको दिल जित्न सक्छ ?
- म आफूलाई भन्दा मेरो प्रोफेसनलाई माया गर्छु। त्यसैले मेरो प्रोफेसनलाई बुझ्नेमात्र होइन्, सम्मान गर्ने हुनुपर्छ। सँगै इजुकेटेड र पर्सनालिटी पनि राम्रो भयो मेरो मेरो मन जित्न गाह्रो छैन।

मन जित्ने नभए पनि शरीर जित्ने त पक्कै भेट्टाउनुभयो होला ?
- जब मन नै जितेको छैन, शरीर जित्ने कुरै हुँदैन। पहिले मन, त्यसपछि मात्र शरीर। यसमा नो कम्प्रोमाइज।

भनेपछि विवाह अगाडि नो सेक्स ?
- त्यस्तो पनि होइन, मन मिल्यो, सम्बन्ध दिगो हुने भयो भने सेक्स गर्न विवाह नै कुर्नुपर्छ भन्ने छैन। विवाह अगाडि गर्न पनि कुनै आपत्ति छैन, तर मन चाहिँ मिल्नुपर्‍यो।

तर कहिलेकाहीँ शरीरले पनि त मनलाई मिलाउन सक्छ नि ?
- मलाई त्यस्तो लाग्दैन। मेरो विचारमा मनले शरीरलाई लिड गर्छ, शरीरले मनलाई होइन।

तैपनि यो उमेरमा पक्का पनि शरीरले ‘केही’ खोजिरहेको हुन्छ। बुझ्नेहरू यो ‘नेचुरल’ कुरा हो भन्छन्। कसरी ‘म्यानेज’ गर्नुहुन्छ ?
- हो, यो उमेरमा सेक्सको अभाव महसुस हुनु नेचुरल कुरा हो । हुन्छ पनि तर सबै आवश्यकता कहाँ भन्नासाथ पूरा हुन्छ र ? कति कुराहरू पछिको लागि साँचेर राख्नुको मज्जा छुट्टै हुन्छ । अहिले त यसो सेक्स भिडियोहरू हेरेरै चित्त बुझाउँछु।

तर त्यस्ता भिडियो हेर्दा त झन् धेरै सेक्स डिजायर उत्पन्न हुन्छ, हैन र ?
- हो, त्यस्ता भिडियो हेर्दा काउकुती लाग्छ। कस्तो कस्तो फिल हुन्छ। तैपनि आफूलाई कन्ट्रोल गर्नुको विकल्प हुदैन।

कसरी ‘कन्ट्रोल’ गर्नुहुन्छ ?
- (हाँस्दै) दुई गिलास पानी पिउँछु। सबै ठण्डा हुन्छ।
- प्रस्तुति: गोकर्ण गौतम

Read More

Interview with Dance Queen Samjhana Budhathoki

Read More

म कुमारी हो की हेनै भन्ने जीउडाल हेरेरै थाहा हुन्छ : सुष्मा कार्की

नेपाली सिनेमा क्षेत्रमा सुष्मा कार्की निक्कै हट नायिकाको रुपमा परिचित छिन् । चलचित्रमा आइटम नृत्य गर्न देखि अभिनय गर्नमा नै सुष्मा निक्कै व्यस्त छिन् । यस्तै नायिका कार्की विदेशमा आयोजना हुने विभिन्न कार्यक्रममा पनि व्यस्त छिन् । उनै नायिका कार्कीलाई मलेसियामा रहेका नेपालीहरुले अनलाइनखबरको सहप्रकाशन नेपाली खबरका लागि सोधेको प्रश्नमा आधारित कुराकानी :तपाईको नाम को अर्थ के हो ? छात्तिको टाटुको अर्थ केहि छ कि ?

मेरो नामको अर्थ मेरा दर्शकलाई आफै अनुमान गर्न भन्छु म । मेरो छात्तिमा गुलाब, सुर्य र तारा छ । त्यसको अर्थ हुन्छ तारा भनेको स्टार अर्थात म उदाउँदै गरेको कलाकार । यस्तै म गुलाब जस्तै सुन्दर छु र सुर्य जस्तै हट छु भन्न खोजेको हो ।
सुष्मा जी तपाई र सुर्दशन जीको प्रेममा मुख्य तगारो तपाईको आमा हो भनिन्छ साँचो हो ? अहिले सुदर्शनको कत्तीको याद आउछ ?व्याय फेण्ड छ कि छैन ? तपाईको उधे्रको चोलीको गितवाट प्रेममा व्रेक भएको हो ?
मेरो आमा तगारो हो भन्ने सबै गलत कुरा हो । मलाई सुदर्शनको खासै याद आउँदैन । मेरो प्रेमी अहिले तत्काल छैन भन्नुपर्ला । उध्रेको चोली गीतमा नृत्य मैले ब्रेक भएपछि गरेको हुँ ।
तपाई कलाकार वन्नमा कस्को हात छ ?फिल्म पाउनको लागि निर्देशक या निमार्ताको ओछ्यान तताउनु पर्छ भनिन्छ साँचो हो ?कति जति चलचित्रमा अभिनय गरिसक्नु भएको छ ?
म कलाकार बन्नुमा मेरो परिवारको ठूलो हात छ । निर्माता निर्देशकको ओछ्यान तताउनु पर्छ भन्ने कुरा गलत हो । मैले हालसम्म डेढ दर्जन सिनेमामा अभिनय गरिसके ।
तपाईलाई एउटा विन्दास केटि भन्दा कत्तिको रुचाउनु हुन्छ ? तपाईले खेलेको ‘विन्दास’ जस्तो चलचित्रले समाजमा कस्तो प्रभाव पर्ला ?के यस्ता चलचित्र आफनो परिवार सँग बसेर हेर्नुभएको छ ?
म आफूलाई विन्दास केटी भन्न रुचाउँदिन । म धार्मिक केटी हुँ । ‘विन्दास’ एउटा सन्देशमुलक सिनेमा हो भन्ने लाग्छ मलाई । विन्दास सिनेमा वुझ्नेलाई खुबै मनपरेको छ । तर विभिन्न अर्थ लगाउनेहरुलाई केही भन्न चाहन्न ।
तपाई रिल लाईफमा जति सेक्सि देखिनुहुन्छ रियल लाईफमा पनि त्यति सेक्सि हुनुहुन्छ ? सेक्सको वारेमा तपाईको धारणा के छ ?
म रियल लाइफमा खासै सेक्सी छैन । म धार्मिक किसिमको युवती हुँ । मलाई सेक्सको बारेमा कुनै पनि प्रतिक्रिया दिनु छैन ।सुष्माजी तपाईलाई मायाको प्रस्ताव राखे भने के भन्नुहुन्छ ?तपाई कुमारी कि अविवाहित मात्र ?
हा हा अहिले नै म केही भन्न चाहन्न । तर प्रेम प्रस्ताव राख्नेलाई ओके भन्ने पक्षमा म छैन । म अविवाहित हुँ भन्ने त सबैलाई थाहा छ । तर कुमारी हुँ कि हैन भन्ने कुरा मेरो जीउडाल हेरेर नै थाहा पाउनुहोला ।
फिल्म क्षेत्र वाहेक अन्य कुनै क्षेत्र रोज्नु भएको छ ? जिवनको अविश्मरणिय क्षणहरु केही छन् ?
मैले अहिले नै कुनै अन्य क्षेत्र रोजेको छैन । मेरो जीवनको अविस्मरणिय क्षणहरु केही पनि छैन ।

तपाई निकै हट र सेक्सि नायिकाको रुपमा चिनिनुहुन्छ ? दर्शकहरुवाट कस्तो प्रतिकृया पाउनु भएको छ ?
मलाई दर्शकहरुले हट भन्दा खुशी लाग्छ । अर्को कुरा उहाँहरुको आखा पनि राम्रो हो भन्ने लाग्छ मलाई ।
तपाईलाई आर्यन सिग्देल,जीवन लुइटेल र सुर्दशन थापा मध्ये को धेरै मन पर्छ ?
मलाई तिनै जना मनपर्दैन ।
राजनीतिलाई कुन दृष्टिकोणले हेर्नुहुन्छ ? तपाईलाई देशको प्रधानमन्त्री बनाइदिएमा पहिलो प्राथमिकता के लाई दिनुहुन्छ ?
मलाई राजनीति खुबै मनपर्छ । म देश बनाउन तर्फ अग्रसर हुन्छु ।
नेपाली कलाकारहरुले निक्कै डिभोर्स गरेको देखिन्छ यस्तो किन हुन्छ होला ? नायिकाहरु विहे पछि हराउने हुन्छ किन होला ?
यो त असमझदारीको कारणले गर्दा भएको हो । विहे गरेपछि नायिकाहरुले घरपरिवार सम्हाल्नु पर्ने भएकाले पनि हराएका होलान् ।
कथाले मागको भन्दै नायिकाहरुमा नांगिने होड चलेको छ यसलाई यहाँले कसरी वुझनु भएको छ ?
कथाले माग्यो भन्दैमा नाङगिनु पर्छ भन्ने कुरालाई म मान्दिन । मैले आजसम्म टु पिस लगाएको छैन ।
विदेशमा वस्ने नेपाली दाजुभाईलाई के भन्न चाहानुहुन्छ ?
म सम्पुर्ण विदेशमा बस्ने नेपालीहरुलाई नेपाल र्फकन भन्छु । यहाँ नै थुप्रै अवसर खडा गर्न सकिन्छ जस्तो लाग्छ मलाई ।

Read More

चलचित्र ए .टि यम को शुटिंग पछि नईका जिया के .सी संगको हट टल्क कुराकानी

Read More

पहिलो सेक्स गर्दा सारै पिडा भयो : सीता

सानो उमेर देखिनै लोकदोहोरी गायिका बनेर चर्चा कमाउने सपना सजाउँदै आएकी सीता थापामगर झण्डै सात वर्ष अघि आफनो सपना साकार बनाउन सपनै–सपनाको शहर मानिने काठमाडौमा प्रवेश गरेकी थिइन् । काठमाडौंमा आफ्नो भविस्य सुरक्षीत गर्न थापाले लोकदोहोरी साँझको सहायता लिईन् र त्यो क्रमलाई निरन्तरता पनि दिईरहेकी छन् । त्यसो त अहिले पनि उनी त्यहाँ आउने ग्राहकपिच्छेका अनुरोध गीत गाएर उनी काठमाडौमा चर्चित छिन् तर गोरखाबाट काठमाडौ आउँदा देखेको सपना अँझैसम्म सपनामै सिमित छ । गायन यात्राको सात वर्षे अनुभव, दोहोरी साँझहरुमा गीत गाउँदाको रमाईलो र उनले बुनेको सपना पुरा नभएको छट्पटीबारे सीता थापा मगर हरेकपलसँग यसरी छच्लकिइन् ।
गीत गाउँदा—गाउँदा थाकिएन् भन्या ? अहिले नै थाकेर के गर्ने ? (प्रतिप्रश्न) कति गर्नु छ, छ । यि त संघर्षका दिनहरु हुन् थकाई मारेर कहाँ हुन्छ र ? गीत गाउन कहिलेदेखि सुरु गर्नु भएको हो ? सानैदेखि लगभग १४ वर्षको उमेर थियो होला । दोहारी साँझमा गीत गाउन थाल्नु भएको कति भयो ? सात वर्ष भयो । कुन—कुन दोहोरी साँझमा गीत गाउँनु भयो ?
काठमाडौं आउनु भन्दा पहिला मुग्लीन दोहोरी साँझमा गीत गाउथें । काठमाडां छिरेपछि देउराली दोहोरी साँझमा र फेवा दोहोरी साँझमा गाँए । तर, अहिले गामवेसी दोहोरी साँझमा गाउँछु । अहिलेसम्म गीत रेकर्ड गर्नु भएको छ, कि छैन ? छ, ४ वर्ष अघि नौमति बाजा बजाउदै एल्वम निकालेकी थिए । अहिले सम्म जम्मा ७÷८ वटा गीत रेर्कड गरिसकेकी छु ।
पहिलो रेकर्डेड गीत कुन हो ? मुलको पानी गयो सुकेर, फर्केर नी हेर्न मन लागेको छैन चित्त दुखेर’ भन्ने गीत जुन तारानाथ घिमिरे दाइले सहयोग गर्नु भएको थियो ।
दोहोरी साँझ बाहिर गीत गाउनु भएको छ कि नै ? महोत्सवहरु, तीजमा गाएको छु ।
मन पर्ने गीत चाहि कुन हो ? ‘सानु कहाँ छौ ’मेक्सम खातीको गीत एकदमै मन पर्छ ।
राती दोहोरी गाउँन जाँदा कतिको दुःख खेप्नु परेको छ ? त्यस्तो अहिलेसम्म केही भोग्नु परेको छैन ।
राती कति बजे पुग्नुहुन्छ दोहोरी साँझमा र कति बजे घर फर्कनु हुन्छ ? साँझ ६, साढे ६ बजे नै पुग्छु र घर राती १२ बजे पछि फर्कन्छु ।
कति बजे सुत्नु हुन्छ ? बिहान २ बजेतिर सुत्छु ।
राती हिड्दा ट्याक्सी तथा अन्य व्यक्तिबाट दु:ख पाउनु भएको छ, कि छैन ? अहिलेसम्म छैन ।
ग्राहकले दोहोरी साँझबाटै जाउ भन्छन् रे नी ? के भन्नु हुन्छ त्यस्तो बेला ? तिनीहरु होसमा हुँदैनन् त्यसैले ल-ल हुन्छ नि, पछि जाउँला नी भनेर टारिदिन्छु ।
विवाह कहिले गर्नुभएको हो ? दुई वर्ष अगाडी लभ म्यारिज गरेको हो ।
लभ कहाँ कसरी पर्यो नी ? दोहोरी साँझमा उहाँ साथीहरुसँग आउने गर्नुहुन्थ्यो । उहाँलाई मेरो स्वर मन पर्थ्यो रे । त्यसैले बेला—बेलामा गीत लेखेर दिनुहुन्थ्यो अनि म गाउने गर्थे । त्यस्तैमा एक दिन आइ लभ यु लेखेर दिनु भयो । यो प्रक्रिया लम्बीँदै जाँदा लभ सम्म पुग्यो ।
छिटो विवाह गरे जस्तो लाग्दैन तपाईलाई ? छिटो त भयो तर विवाह त एक चोटी गर्नै पर्ने त हो नी ।
विवाह पूर्वको माया र पछिको मायामा के फरक पाउनु भयो ? विवाह गर्नु भन्दा पहिला र अहिलेमा पछि झन् माया गहिरो हुदो रहेछ । तपाई यसरी दोहोरी सांझमा गीत गाउनु हुन्छ, श्रीमान् केही भन्नुहुन्न् ? उहाँ एकदमै बुझ्ने हुनुहुन्छ त्यसैले सहयोग गर्नु हुन्छ ।
सेक्स भनेको के हो तपाईको विचारमा ? मान्छेलाई चाहिने अत्यावश्यक चिज हो ।
पहिलो सेक्स कोसँग गर्नुभयो ? पत्याउनु होला, श्रीमान्सँग नै मेरो पहिलो अनुभव हो ।
पहिलो सेक्सको अनुभव कस्तो थियो ? हा..हा..हा..(हाँस्दै) कस्तो प्रश्न हा..हा..पहिलो सेक्स गर्दा सारै पिडादायी भयो । तर पछि—पछि चाहि बानी पर्दै गएकोले अहिले त निकै रमाइलो हुन्छ ।
को व्यक्तिबाट प्रेरित भएर गीत गाउन लाग्नु भएको हो ? बाचाबन्धन फिल्ममा बिमा कुमारी दुराले गाएको गीत ‘गोठालेको यस्तै छ जीवन’ भन्ने गीत सुनेपछि मैले बारम्बार त्यहि गीत घाँस दाउरा गर्दा र स्कुलका कार्यक्रमहरुमा गाइरहन्थे । सोच्थें म पनि त्यस्तै हुन पाए कस्तो हुन्थ्यो होला ।
एकदिनमा कति गीत गाउनुहुन्छ ? ७/८ वटा गाउछु । फेसबुक र ट्वीटर कत्तिको चलाउनु हुन्छ ? म केहि पनि चलाउँदिन ।
अहिलेको यस्तो टेक्नोलोजिको युगमा त्यसमा पनि तपाई जस्ता कलाकारहरुको लागि त अति आवश्यक छ, किन नचलाउनु भएको हो ? आवश्यक त छ तर मलाई मन पर्दैन । सपिङ जाँदा कोसँग जानुहुन्छ । प्रायः एक्लै जान मन पर्छ ।
कस्तो पोशाक गर्न मन लाग्छ ? टिसर्ट, पाइन्ट, कुर्ता सुरुवाल र लोकदोहोरी पोशाक मन पर्छ ।
sorc:mero nepali videos

Read More

Interview with Actress – Priyanka Karki

Read More

एमाओवादी सबै मोर्चामा हारेको छ

नेकपा एमालेका वौद्धिक नेता मानिनुहुन्छ प्रदीप ज्ञवाली । केही दिनअघि उहाँले अनलाइनखबरलाई दिनुभएको प्रतिक्रियामा आगामी चुनावमा एमाले र कांग्रेसवीच प्रतिश्पर्धा हुने र एमाओवादी तेस्रो हुने संकेत गर्नुभएको थियो । आफ्ना कार्यकर्ता धमाधम एमाओवादीमा प्रवेश गरिरहेका र अशोक राईले पार्टी फुटाएका बेला एमालेले कसरी एमाओवादीलाई जित्ला ? शंखमूलस्थित ज्ञवालीको एकतले निवासमै पुगेर अनलाइनखबरले उहाँसँग निकै खेरखार गरेको छ ।

अन्तरवार्ताका क्रममा ज्ञवालीले आफ्नो दलका कमजोरी सहजरुपमा स्वीकार्नुभयो । तर, एमालेले २० वर्षमा वैचारिक श्रेष्ठता कायम गरेको र एमाओवादीले सबै मोर्चामा हारेको उहाँको दाबी छ ।

अहिले नेकपा एमाले के गर्दैछ ?

- अहिले हामी दुईवटा काममा केन्दि्रत छौं । संविधानसभा चुनावका लागि हामीले राष्ट्रव्यापी अभियान चलाइराखेका छौं । यो अभियान अन्तरगत हामीले २ सय ४० वटै निर्वाचन क्षेत्रमा प्रतिनिधिहरु पठाएर संविधानसभा विघटनका कारणहरु र नयाँ संविधानसभा निर्वाचन सफल बनाउन पूरा गर्नुपर्ने न्युनतम पूर्वाधारहरुबारे छलफल गरिरहेका छौं । संविधानसभाका मुद्दाहरुका सम्बन्धमा कार्यकर्ता र जनतालाई जानकारी गराईरहेका छौं र तलको वास्तविक शक्ति सन्तुलनको स्थिति के छ भन्ने विश्लेषण गरिरहेका छौं, जसले हामीलाई चुनावको नीति बनाउन मद्दत गर्ने छ । यसक्रममा हामी जनतासँग टुटेको सम्बन्ध पुनर्जीवित गर्ने कार्य गरिरहेका छौं । विगतमा पार्टी परित्याग गरेका र अन्य पार्टीमा रहेकाहरुलाई हाम्रो पार्टीमा प्रवेश गराउने काम भैरहेको छ । दोस्रो काम चाहिँ हामी निर्वाचनको पक्षमा वातावरण बनाउन विभिन्न दलहरुसँग छलफल र सम्वाद गरिरहेका छौं । निर्वाचन समयमा गराउनका लागि सरकारलाई दबाव दिने कार्य पनि गरिरहेका छौं ।

चुनाव अघि नै एमालेको महाधिवेशन हुने हल्ला छ नि ?

- यो वर्ष एमालेको महाधिवेशन वर्ष हो । राष्ट्रिय राजनीति महत्वपूर्ण हुँदैनथ्यो भने हामीले यतिबेला दस्तावेज तयार पारेर छलफलका लागि तल्ला कमिटीहरुमा पठाइसकेका हुन्थ्यौं । मंसिरमा चुनाव हुने अवस्थामा मंसिरअगावै महाधिवेन हुने सम्भावना देखिँदैन ।

कतिपय मान्छेको अनुमान के छ भने एमाले मंसिरको चुनाव चैत्रसम्म धकेल्न चाहन्छ र यसवीच महाधिवेशन गरेर नेतृत्व परिवर्तन गर्न चाहन्छ…..

- यो गलत अनुमान हो । निर्वाचन सबैभन्दा बढी कसैलाई चाहिएको छ भने एमालेलाई चाहिएको छ । हामी चुनावको परिणामप्रति पनि आशावादी छौं । यसपालिको चुनावले विगतको शक्ति शन्तुलन र परिणामलाई पनि बदल्छ भन्ने विश्वास हामीलाई भएकाले निर्वाचनलाई पर धकेल्ने त एमालेले कल्पना पनि गर्न सक्दैन ।

एमाले केन्द्रीय कमिटीको बैठक पछि सर्नुको कारण के नि ?

-हाम्रो एक महिने अभियान लिएर कतिपय केन्द्रीय प्रतिनिधिहरु जिल्ला जिल्लामा पुग्दा ढिला भएका कारणले हाम्रो त्यो अभियान अझै सकिएको छैन । अहिलेको बैठककको मुख्य एजेन्डा नै यो एक महिने अभियानबाट प्राप्त सूचनाहरुको विश्लेषण गरेर राष्ट्रिय राजनीतिको समग्र विश्लेषण गर्ने र पार्टीको चुनाबी रणनीति तयार गर्ने भन्ने भएकाले अभियान नसकिउञ्जेल बैठकलाई अलि पछि सारेका हौं ।

चुनावको घेाषणापत्र पनि तयार गर्दै हुनुहुन्छ कि ?

- यसमा हामीले पार्टीको एक्काइसौं बैठकबाट ६/७ वटा विषयहरु तय गरेका छौं । गएको २० वर्षमा राष्ट्रिय राजनीतिमा सबैभन्दा बढी प्रभाव पारेको विचार भनेको एमालेको जनताको बहुदलीय जनवादको विचार हो । यसको काउन्टरमा रहेका जति पनि विचारहरु थिए, चाहे त्यो राजाले नेतृत्व गरेको प्रतिगामी विचार भन्नोस्, चाहे त्यो नेपाली कांग्रेसले बोकेको नवउदारवादी विचार होस् या एमाओवादकिो हिंसात्मक बाटो, अधिनायकवादी सोच र कथित प्रचण्डपथको कुरा गर्नोस्, वैचारिक संघर्षमा यी सबै विचारहरु खण्डित र असान्दर्भिक भएका छन् । समग्रमा भन्दा एमालेको विचारले श्रेष्ठता हासिल गरेको छ । तर, विचारले जित्ने एमालेले नजित्ने किन भइरहेको छ ? हामीले यसको धेरै नै समीक्षा गरेका छन् । विचार एमालेको स्थापित हुँदै जाने तर नेृतत्वचाँहि माओवादीको भएकाले अहिलेको राजनीतिक समस्याको गाँठो यहीँनेर अल्भिmएको छ । यसैले आगामी चुनावमा हामीले ‘एमालेको नीति, एमालेकै नेतृत्व’ भन्ने नारा लिएर अघि बढ्ने निर्णय गरेका छौं । दोस्रो संविधानसभाको सर्वाधिक विवादको विषय भनेको संघीयताको कुरा छ । एकल जातीय पहिचान भर्सेज बहुपहिचान र सामाजिक सद्भावको कुरा छ । हामीले बहुपहिचान सहितको सामाजिक सद्भाव र त्यसको जगमा सवल राष्ट्रियतालाई दोस्रो मुद्दा बनाउने छौं । लोकतन्त्रको रक्षा र राष्ट्रियताको पहरेदारीलाई तेस्रो मुद्दा बनाउँछौं । अबको कोर्ष सामाजिक न्यायसहितको लोकतन्त्र हो । राजनीतिक मुद्दाहरु एक हदसम्म सेटिङ भैसकेपछि आर्थिक सम्वृद्धिको मुद्दालाई प्रमुख मुद्दा बनाउनुपर्छ भन्ने हामीले केन्द्रीय कमिटीको बैठकबाट तय गरेका छौं । यिनै एजेन्डाहरुको विस्तारित रुप हाम्रो घोषणापत्र हुनेछ ।

भावी चुनावको सम्भावित परिणामबारे एमालेले कस्तो पूर्वानुमान गरेको छ ?

- मैले यसबारे पहिले पनि अनलाइनखबरसँग भनेको थिएँ कि हाम्रो देशभरिको समग्र रिपोर्ट आइनसकेकाले यो मेरो प्रारम्भिक रिपोर्टमा आधारित प्रारम्भिक टिप्पणीमात्रै हो । यसबारे म तीन/चारवटा कुरा राख्न चाहन्छु । पहिलो, सबैलाई थाहा भएकै कुरा हो कि ०६४ सालको चुनाबी परिणाम स्वाभाविक थिएन । त्यो अस्वाभाविक परिणामसँगै माओवादीको विजयमा त्रास, आश र बतासले काम गरेको थियो । मान्छेमा माओवादीप्रति मनोवैज्ञानिक त्रास थियो । जनता हिंसामा र्फकन चाहँदैनथे । माओवादीले जनतामा रहेको यो त्रासलाई अधिकतम मात्रामा ‘क्यास’ गर्यो । त्यस्तै मान्छेमा एउटा आश पनि थियो । त्यत्रो ठूलो युद्धबाट आएको पार्टी यसले राम्रोसँग चलाउँछ कि भन्ने धेरैलाई लागेको पनि थियो । उनीहरुले नारा पनि ‘क्याची’ दिएका थिए । सबैलाई हेर्यौं पटक-पटक माओवादीलाई हेरौं एकपटक भन्ने नारा उनीहरुले दिएका थिए । यसका साथै थुप्रै हावा हुन्डरीहरु आए, जसले पुराना मूल्य मान्यता आदि इत्यादि खण्डित भए । अघिल्लो चुनावमा माओवादीको विजयमा यही मनोविज्ञानले काम गरेको थियो ।

यसको अर्थ, अब एमाओवादीमा विगतको अवस्था छैन भन्न खोज्नुभएको हो ?

- गएको पाँचवर्षलाई हेर्नुहुन्छ भने एमाओवादी हरेक मोर्चामा हारेको छ । शस्त्र बलद्वारा युद्ध जित्छु भन्थ्यो, त्यो मोर्चा हार्यो । दुईवटा सेनाको अवधारणाका साथ उसले शान्ति प्रक्रिया टुंग्याउन खोजेको थियो, सेना विघटन गरायो । माक्र्सवाद लेनिनवाद र माओवादको नयाँ विस्तार एक्काइशौं शताब्दीमा गर्छु भन्थ्यो, विश्वलाई नै गाइड गर्ने गरी प्रचण्डपथ ल्यायौं भन्थ्यो, आज आफैंले पेन्टिङ गरेको भित्ता मेट्दै हिँड्नुपर्ने अवस्था छ । माओवादीको अर्को बल थियो उसको एकता । जस्तोसुकै प्रतिकुलतामा पनि पार्टीमा एकता थियो । कस्तोसम्म देखिन्थ्यो भने प्रचण्डले कुम हल्लाउनुभयो भने तलैसम्मका कार्यकर्ताले कुम हल्लाउँथे । खराने रंगको कपडा लगायो भने सबैले खराने रंगको कपडा लगाउँथे । आज यस्तो एकता छिन्नभिन्न भएको अवस्था छ । त्यस्तै धेरै मान्छेले राष्ट्रवादको प्रतिनिधित्व गर्छ कि भन्ने पनि धेरै मान्छेले आशा गरेका थिए, आज उसको राष्ट्रवादी नारा पाखण्डमा रुपान्तरित भएको छ । त्यसैगरी एमाओवादीका कतिपय नेताहरु संभ्रान्त वर्गमा रुपान्तरित हुँदै गरेको कुरा उहाँहरुको आफ्नै दस्ताबेजले बोल्छ । यसले गर्दा एमाओवादी प्रत्येक मोर्चामा हारेको छ । यसले गर्दा एमाओवादीको हिजोको स्थिति अब रहँदैन भन्ने प्रष्टै छ ।

के एमालेको चाँहि यसवीचमा स्थिति सुध्रेको छ र ?

- एमालेलाई पनि केही घाऊ लागेको छ । केही साथीहरुले फुटेर संघीय समाजवादी बनाएका छन् । केही साथीहरु एमाओवादीमा प्रवेश गरेका छन् । तर, तपाईले एमालेको पृष्ठभूमि हेर्नुभयो भने एमालेका निम्ति हरेक ५/७ वर्षमा एउटा न एउटा धक्का लाग्ने गरेको छ । र, यस्तो धक्काले अगाडि बढ्न पनि प्रेरणा दिने गरेको छ । दासढुंगा काण्डलाई हेर्ने हो भने हामीले उच्च तहका बैचारिक नेता र कुशल संगठकलाई गुमायौं । त्यसबेला धेरैले अब एमाले सिद्धियो भन्ने अनुमान गरेका थिए । त्यसैगरी एमाले-माले पार्टी विभाजन हाम्रा लागि साह्रै ठूलो पीडाको विषय थियो, त्यसलाई पनि हामीले मेकअप गर्यौं । द्वन्द्वकालमा हामी कसैको पक्ष थिएनौं, तर हामीले ४ सय कार्यकर्ता गुमायौं । यसले हामीलाई धेरै ठूलो असर गर्यो । तै पनि हामी उठ्यौं । ०६४ को निर्वाचनपछि पनि धेरैलाई एमाले सकिएजस्तो लागेको थियो । तर अहिले एमाले राष्ट्रिय राजनीतिको एउटा पहत्वपूर्ण पक्ष बनिरहेको छ ।



एमालेमा कमजोरी चाँहि केही छैन ?

- त्रुटी र कमजोरी नै छैनन् म भन्दिँन । तर तपाईले तुलना गर्नुभयो भने समस्त कमजोरीबा बाबजुद भ्रष्टाचारको दाग नलागेका नेताहरु खोज्नुभयो भने एमालेमै भेट्नुहुन्छ । कुनै स्क्यान्डलमा नमुछिएका, तुलनात्मकरुपमा टेष्टेड (परीक्षित ) मान्छेहरु एमालेमा बढी छन् । नेताहरुको नेतृत्व क्षमताका बारेमा प्रश्न उठ्न सक्ला, तर उनीहरुको निष्ठाको बारेमा प्रश्न नउठ्ने स्थिति छ ।

नेकपा एमालेले सामाजिक न्यायका बारेमा सबैभन्दा धेरै आवाज उठायो । म केही उदाहरण दिन्छु, हामीले ०५१ सालमा मधेसको नागरिकता समस्या समाधानका लागि धनपति उपाध्यायको नेतृत्वमा नागरिकता समस्या समाधानका लागि कार्यदल बनायौं । ०४७ सालमै हामीले धर्म निरपेक्षताको कुरा उठायौं । ०५४ सालमा स्थानीय निकायको निर्वाचनमा २० प्रतिशत महिलाको सुनिश्चता कुरा उठायौं । दलित र जनजातिको प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गर्ने पहिलो पार्टी पनि एमाले नै हो । हाम्रो पार्टीको पहिलो उपसभामुख महिला जनजाति हुनुहुन्थ्यो । पहिलो राष्ट्रियसभाको उपाध्यक्ष मधेसी दलित हुनुहुन्थ्यो । पहिलो सभामुख जनजाति हुनुहुन्थ्यो । पहिलो योजना आयोगको उपाध्यक्ष जनजाति हुनुहुन्थ्यो । हामीले सामाजिब उत्पीडनका विरुद्ध आवाजमात्रै उठाइरहेका छैनौं, गरेरै देखाएका छौं । तर, हामी कहाँनेर चुक्यौं भने पहिचानका नाममा आइरहेका केही गलत कुराहरुलाई जुन उचाइबाट खण्डन गर्नुपर्ने थियो, हामीले त्यसरी खण्डन गर्न सकेनौं । मधेसका केही नेताहरुले नेपालमा दुई राष्ट्रियता छन् भनिरहेका छन्, हिन्दी भाषा सम्पर्क भाषा र छुटिन पाउने आत्मनिर्णयको अधिकार भनिरहेका छन् । यो भनेको प्रकारारन्तरले देश टुक्राउनु हो । तर, हामीले यसलाई बेलैमा खण्डन गर्न सकेनौं । यसलाई खण्डन गर्ने, परास्त गर्ने र मधेसी जनताका पीडा र पहाडे समुदायबाट भएका विभेदहरुलाई चिर्ने र मधेसी जनताका पीडालाई सम्बोधन गर्ने कुरामा हामी चुकेकै हो । जनजातिको मुद्दामा पनि यही हो ।

हामीले सोध्न खोजेको, यहाँहरुले देशव्यपापी रुपमा गर्नुभएको अध्ययनअनुसार अहिलेको अवस्थामा एमालेको संगठनात्मक स्थितिमा सुधार देखिएको छ कि छैन ?

- तपाईले संकेत गर्नुभएको अहिलेका जातीय मुद्दाहरुले या केही नेताहरुको पलायनले पार्ने प्रभावको कुरा हुनसक्छ । यसको ठ्याक्कै प्रभावै छैन म भन्दिँन । तर, यो चार-पाँच वर्षको बहसबाट मान्छेलाई के लाग्न थालेको छ भने नेपालजस्तो देशमा एकल जातीय पहिचान, त्यो पहिचानमाथि आधारित राज्यको रेखांकन र निश्चत जातिलाई अग्राधिकार दिएर गरिने राज्य पुनसंरचना नेपालको हितमा छैन भन्ने कुरा स्पष्ट हुँदै गएको अवस्था छ ।

मधेस आन्दोलनका बेला हामीले मधेसमा पनि एकखालको अतिवाद देख्थ्यौं । त्यसबेला पहाडेविरोधी भाव थियो । तर अहिले मधेसको मनोविज्ञान हेर्ने हो भने मधेस र पहाड नमिली देशको विकास नहुँदोरहेछ भन्ने कुरा मधेसी जनताले महसुस गर्न थालेका छन् । अहिले पनि केही नेताहरु मधेसलाई भर्याङ बनाएर सत्तामा जान चाहन्छन् । तर, मधेस र जनजाति दुबैको हकमा अहिले एमालेले अघि सारेका विचारहरु नै स्थापित हुँदै गइरहेका छन् । त्यसकारण हामी आफ्नो क्षतिलाई पूर्ति गर्छौं भन्ने लाग्छ ।

मान्छेहरु एमालेको विचार सहमति हुन समय लाग्दा, तर आगामी मंसिरमै हुने चुनावमा चाहिँ जनजाति र मधेसीको ‘सेन्टिमेन्ट’ले एमालेलाई नकारात्मक असर पार्ने खतरा छ कि छैन ?

- दोस्रो संविधानसभाबाट संविधान बनाउने कुरा पहिलेको भन्द बढी कष्टकर, दुरह र धेरै चुनौतीपूर्ण छ । पहिलो, दलहरुवीच बढ्दै गएको दुरी, दोस्रो अत्यधीक बढ्दै गएको अन्तररष्ट्रिय चासो र तेस्रो जातीय मुद्दाहरुको बेठीक उठान हो । यसले गर्दा भोलि संविधानसभामा त्यो स्थिति बन्न सक्छ । तर, यो नारा बोकेर संविधानसभामा आउने भनेको एमाओवादी र मधेसी मोर्चाले हो । तर, यो नारा उनीहरुकै लागि प्रत्युत्पादक हुने म देख्छु । यो नाराले राष्ट्रिय राजनीतिको सन्तुलनमा कुनै ठूलो प्रभाव पार्छ र यो नाराका पक्षधरले जित्छन् भन्ने मलाई लाग्दैन ।

एमाओवादी र मधेसी मोर्चा मिलेर चुनावमा गए भने त्यसको विरोधमा आउने ‘सेन्टिमेन्ट’ले एमालेलाई फाइदा पुग्छ भन्ने तपाईको विश्लेषण हो ?

- अवश्य । पहाडबाट मात्रै होइन, स्वयं मधेसका जनता पनि ती दुबै दलसँग असन्तुष्ट छन् । जनता कांग्रेस र एमालेसँग सन्तुष्ट छन् भन्ने मेरो दाबा होइन, तर मधेसी दलहरुप्रति उनीहरुको ठूलो गुनासो छ । मधेस आन्दोलन जसरी अगाडि आयो, यसमा माओवादीविरोधी मनोविद्दनले पनि काम गरेको थियो । गौर हत्या र लाहान घटजना यसका उदाहरण हुन् । तर, यसवीचमा मधेसवादी नेताहरु यति बढी अवसरवादी भए कि जे नारा दिएर उनीहरुले चुनाव जितेका थिए, ठ्याक्कै त्यसको विपरीत ठाउँमा उभिए । उनीहरुका निम्ति सत्ता एउटा यस्तो नगर बधूजस्तो भैदियो, जसलाई पैसा दिएपछि जतिबेला पनि सँगै सुताउन सकिन्छ । यसकारण मधेसी नेताले दिने नारालाई सिंगो मधेसलाई प्रभावित गर्छ जस्तो मलाई लाग्दैन ।

सीमा अतिक्रमणका कारणले, राजनीतिक अपराधीकरणका कारणले मधेसी समुदाय निरन्तर निशाना बनिरहेका छन् । महिला हिंसा त्यहीँ चर्को छ । यी कुनै पनि एजेन्डाहरु मधेसी नेतासँग छैनन् । उनीहरुको पाखण्डलाई मधेसका जनताले राम्रोसँग बुझेका छन् । एमाओवादीले मधेसका जनताको ‘सेन्टिमेन्ट’ आफ्नो पक्षमा पार्ने कोसिस गरिरहेको छ । तर, उसले मधेसी नेतालाई चिढ्याउने कुरा केही पनि गर्न सक्दैनन् । उनीहरु मिथिला, भोजपुरा र अवधको पहिचान मेटाएर मधेसी नेताहरुसँगै आत्मसमर्पण गर्न तयार छन् । त्यसकारण मधेसी दल र एमाओवाद दिुबैले मधेसमा आफ्नो धरातल गुमाएका छन् । उनीहरुले मिल्ने प्रयत्न त गर्लान् । सत्तामा टिकिराख्ने यो उनीहरुको अन्तिम हतियार हुनेछ । तर, यो हतियारले काम गर्छजस्तो मलाई लाग्दैन ।

भनेपछि आगामी चुनावमा मधेसी मोर्चा र एमाओवादीवीच तालमेल नै भए पनि एमालेलाई डर छैन ?

-एमालेलाई आफ्नो स्थिति कहाँनेर हुन्छ भन्नेमा चिन्ता छैन । तर, राष्ट्रिय राजनीतिलाई जातीय र क्षेत्रीय अतिवादको लाइनमा धु्रवीकरण गर्ने प्रयत्नचाँहि खतरनाक छ । यसले एमालेलाई नेाक्सान गर्छ कि गर्दैन भन्दा पनि यो राष्ट्रका लागि ज्यादै हानिकारक छ । त्यसकारणले यसखालको गलत विचारलई परास्त गर्नै पर्छ ।

मधेसमा मधेसवादी दलहरुमा भएको टुटफुटको फाइदा कांग्रेस, एमाओवादी वा एमालेमध्ये कसले उठाउला ? रामचन्द्र झा लगायतले पार्टी छाडेकाले एमाले मधेसमा कमजोर भएको देखिन्छ । तपाईहरुले गर्नुभएको अध्ययन अनुसार मधेसमा एमालेको वास्तविक स्थिति कस्तो छ ?

- पूर्वीमधेस र मध्य मधेसमा पहिले पनि परम्परागतरुपमा कांग्रेस बलियो थियो । गएको निर्वाचनमा कांग्रेसलाई सबैभन्दा धेरै घाटा त्यहीँ भयो । जेपी, विजय गच्छदार, शरद सिंहलगायतले कांग्रेस छाडे । अहिले त्यहाँ कांग्रेसले आफूलाई पुरानै अवस्थामा फर्काउन सकेको देखिँदैन । त्यो क्षेत्रमा हामी तुलनात्मरुपमा पहिल्यै पनि कमजोर हौं । त्यसमा एकाध नेताले पार्टी छाड्दा हामीलाई सामान्य प्रभाव परेको कुरालाई अस्वीकार गर्न सकिन्न ।

Read More

एमाओवादी सबै मोर्चामा हारेको छ..

-प्रदीप ज्ञवाली, एमाले नेता
नेकपा एमालेका वौद्धिक नेता मानिनुहुन्छ प्रदीप ज्ञवाली । केही दिनअघि उहाँले अनलाइनखबरलाई दिनुभएको प्रतिक्रियामा आगामी चुनावमा एमाले र कांग्रेसवीच प्रतिश्पर्धा हुने र एमाओवादी तेस्रो हुने संकेत गर्नुभएको थियो । आफ्ना कार्यकर्ता धमाधम एमाओवादीमा प्रवेश गरिरहेका र अशोक राईले पार्टी फुटाएका बेला एमालेले कसरी एमाओवादीलाई जित्ला ? शंखमूलस्थित ज्ञवालीको एकतले निवासमै पुगेर अनलाइनखबरले उहाँसँग निकै खेरखार गरेको छ ।
अन्तरवार्ताका क्रममा ज्ञवालीले आफ्नो दलका कमजोरी सहजरुपमा स्वीकार्नुभयो । तर, एमालेले २० वर्षमा वैचारिक श्रेष्ठता कायम गरेको र एमाओवादीले सबै मोर्चामा हारेको उहाँको दाबी छ ।

अहिले नेकपा एमाले के गर्दैछ ?
- अहिले हामी दुईवटा काममा केन्दि्रत छौं । संविधानसभा चुनावका लागि हामीले राष्ट्रव्यापी अभियान चलाइराखेका छौं । यो अभियान अन्तरगत हामीले २ सय ४० वटै निर्वाचन क्षेत्रमा प्रतिनिधिहरु पठाएर संविधानसभा विघटनका कारणहरु र नयाँ संविधानसभा निर्वाचन सफल बनाउन पूरा गर्नुपर्ने न्युनतम पूर्वाधारहरुबारे छलफल गरिरहेका छौं । संविधानसभाका मुद्दाहरुका सम्बन्धमा कार्यकर्ता र जनतालाई जानकारी गराईरहेका छौं र तलको वास्तविक शक्ति सन्तुलनको स्थिति के छ भन्ने विश्लेषण गरिरहेका छौं, जसले हामीलाई चुनावको नीति बनाउन मद्दत गर्ने छ । यसक्रममा हामी जनतासँग टुटेको सम्बन्ध पुनर्जीवित गर्ने कार्य गरिरहेका छौं । विगतमा पार्टी परित्याग गरेका र अन्य पार्टीमा रहेकाहरुलाई हाम्रो पार्टीमा प्रवेश गराउने काम भैरहेको छ । दोस्रो काम चाहिँ हामी निर्वाचनको पक्षमा वातावरण बनाउन विभिन्न दलहरुसँग छलफल र सम्वाद गरिरहेका छौं । निर्वाचन समयमा गराउनका लागि सरकारलाई दबाव दिने कार्य पनि गरिरहेका छौं ।
चुनाव अघि नै एमालेको महाधिवेशन हुने हल्ला छ नि ?
- यो वर्ष एमालेको महाधिवेशन वर्ष हो । राष्ट्रिय राजनीति महत्वपूर्ण हुँदैनथ्यो भने हामीले यतिबेला दस्तावेज तयार पारेर छलफलका लागि तल्ला कमिटीहरुमा पठाइसकेका हुन्थ्यौं । मंसिरमा चुनाव हुने अवस्थामा मंसिरअगावै महाधिवेन हुने सम्भावना देखिँदैन ।
कतिपय मान्छेको अनुमान के छ भने एमाले मंसिरको चुनाव चैत्रसम्म धकेल्न चाहन्छ र यसवीच महाधिवेशन गरेर नेतृत्व परिवर्तन गर्न चाहन्छ…..
- यो गलत अनुमान हो । निर्वाचन सबैभन्दा बढी कसैलाई चाहिएको छ भने एमालेलाई चाहिएको छ । हामी चुनावको परिणामप्रति पनि आशावादी छौं । यसपालिको चुनावले विगतको शक्ति शन्तुलन र परिणामलाई पनि बदल्छ भन्ने विश्वास हामीलाई भएकाले निर्वाचनलाई पर धकेल्ने त एमालेले कल्पना पनि गर्न सक्दैन ।
एमाले केन्द्रीय कमिटीको बैठक पछि सर्नुको कारण के नि ?
-हाम्रो एक महिने अभियान लिएर कतिपय केन्द्रीय प्रतिनिधिहरु जिल्ला जिल्लामा पुग्दा ढिला भएका कारणले हाम्रो त्यो अभियान अझै सकिएको छैन । अहिलेको बैठककको मुख्य एजेन्डा नै यो एक महिने अभियानबाट प्राप्त सूचनाहरुको विश्लेषण गरेर राष्ट्रिय राजनीतिको समग्र विश्लेषण गर्ने र पार्टीको चुनाबी रणनीति तयार गर्ने भन्ने भएकाले अभियान नसकिउञ्जेल बैठकलाई अलि पछि सारेका हौं ।
चुनावको घेाषणापत्र पनि तयार गर्दै हुनुहुन्छ कि ?
- यसमा हामीले पार्टीको एक्काइसौं बैठकबाट ६/७ वटा विषयहरु तय गरेका छौं । गएको २० वर्षमा राष्ट्रिय राजनीतिमा सबैभन्दा बढी प्रभाव पारेको विचार भनेको एमालेको जनताको बहुदलीय जनवादको विचार हो । यसको काउन्टरमा रहेका जति पनि विचारहरु थिए, चाहे त्यो राजाले नेतृत्व गरेको प्रतिगामी विचार भन्नोस्, चाहे त्यो नेपाली कांग्रेसले बोकेको नवउदारवादी विचार होस् या एमाओवादकिो हिंसात्मक बाटो, अधिनायकवादी सोच र कथित प्रचण्डपथको कुरा गर्नोस्, वैचारिक संघर्षमा यी सबै विचारहरु खण्डित र असान्दर्भिक भएका छन् । समग्रमा भन्दा एमालेको विचारले श्रेष्ठता हासिल गरेको छ । तर, विचारले जित्ने एमालेले नजित्ने किन भइरहेको छ ? हामीले यसको धेरै नै समीक्षा गरेका छन् । विचार एमालेको स्थापित हुँदै जाने तर नेृतत्वचाँहि माओवादीको भएकाले अहिलेको राजनीतिक समस्याको गाँठो यहीँनेर अल्भिmएको छ । यसैले आगामी चुनावमा हामीले ‘एमालेको नीति, एमालेकै नेतृत्व’ भन्ने नारा लिएर अघि बढ्ने निर्णय गरेका छौं । दोस्रो संविधानसभाको सर्वाधिक विवादको विषय भनेको संघीयताको कुरा छ । एकल जातीय पहिचान भर्सेज बहुपहिचान र सामाजिक सद्भावको कुरा छ । हामीले बहुपहिचान सहितको सामाजिक सद्भाव र त्यसको जगमा सवल राष्ट्रियतालाई दोस्रो मुद्दा बनाउने छौं । लोकतन्त्रको रक्षा र राष्ट्रियताको पहरेदारीलाई तेस्रो मुद्दा बनाउँछौं । अबको कोर्ष सामाजिक न्यायसहितको लोकतन्त्र हो । राजनीतिक मुद्दाहरु एक हदसम्म सेटिङ भैसकेपछि आर्थिक सम्वृद्धिको मुद्दालाई प्रमुख मुद्दा बनाउनुपर्छ भन्ने हामीले केन्द्रीय कमिटीको बैठकबाट तय गरेका छौं । यिनै एजेन्डाहरुको विस्तारित रुप हाम्रो घोषणापत्र हुनेछ ।
भावी चुनावको सम्भावित परिणामबारे एमालेले कस्तो पूर्वानुमान गरेको छ ?
- मैले यसबारे पहिले पनि अनलाइनखबरसँग भनेको थिएँ कि हाम्रो देशभरिको समग्र रिपोर्ट आइनसकेकाले यो मेरो प्रारम्भिक रिपोर्टमा आधारित प्रारम्भिक टिप्पणीमात्रै हो । यसबारे म तीन/चारवटा कुरा राख्न चाहन्छु । पहिलो, सबैलाई थाहा भएकै कुरा हो कि ०६४ सालको चुनाबी परिणाम स्वाभाविक थिएन । त्यो अस्वाभाविक परिणामसँगै माओवादीको विजयमा त्रास, आश र बतासले काम गरेको थियो । मान्छेमा माओवादीप्रति मनोवैज्ञानिक त्रास थियो । जनता हिंसामा र्फकन चाहँदैनथे । माओवादीले जनतामा रहेको यो त्रासलाई अधिकतम मात्रामा ‘क्यास’ गर्यो । त्यस्तै मान्छेमा एउटा आश पनि थियो । त्यत्रो ठूलो युद्धबाट आएको पार्टी यसले राम्रोसँग चलाउँछ कि भन्ने धेरैलाई लागेको पनि थियो । उनीहरुले नारा पनि ‘क्याची’ दिएका थिए । सबैलाई हेर्यौं पटक-पटक माओवादीलाई हेरौं एकपटक भन्ने नारा उनीहरुले दिएका थिए । यसका साथै थुप्रै हावा हुन्डरीहरु आए, जसले पुराना मूल्य मान्यता आदि इत्यादि खण्डित भए । अघिल्लो चुनावमा माओवादीको विजयमा यही मनोविज्ञानले काम गरेको थियो ।
यसको अर्थ, अब एमाओवादीमा विगतको अवस्था छैन भन्न खोज्नुभएको हो ?
- गएको पाँचवर्षलाई हेर्नुहुन्छ भने एमाओवादी हरेक मोर्चामा हारेको छ । शस्त्र बलद्वारा युद्ध जित्छु भन्थ्यो, त्यो मोर्चा हार्यो । दुईवटा सेनाको अवधारणाका साथ उसले शान्ति प्रक्रिया टुंग्याउन खोजेको थियो, सेना विघटन गरायो । माक्र्सवाद लेनिनवाद र माओवादको नयाँ विस्तार एक्काइशौं शताब्दीमा गर्छु भन्थ्यो, विश्वलाई नै गाइड गर्ने गरी प्रचण्डपथ ल्यायौं भन्थ्यो, आज आफैंले पेन्टिङ गरेको भित्ता मेट्दै हिँड्नुपर्ने अवस्था छ । माओवादीको अर्को बल थियो उसको एकता । जस्तोसुकै प्रतिकुलतामा पनि पार्टीमा एकता थियो । कस्तोसम्म देखिन्थ्यो भने प्रचण्डले कुम हल्लाउनुभयो भने तलैसम्मका कार्यकर्ताले कुम हल्लाउँथे । खराने रंगको कपडा लगायो भने सबैले खराने रंगको कपडा लगाउँथे । आज यस्तो एकता छिन्नभिन्न भएको अवस्था छ । त्यस्तै धेरै मान्छेले राष्ट्रवादको प्रतिनिधित्व गर्छ कि भन्ने पनि धेरै मान्छेले आशा गरेका थिए, आज उसको राष्ट्रवादी नारा पाखण्डमा रुपान्तरित भएको छ । त्यसैगरी एमाओवादीका कतिपय नेताहरु संभ्रान्त वर्गमा रुपान्तरित हुँदै गरेको कुरा उहाँहरुको आफ्नै दस्ताबेजले बोल्छ । यसले गर्दा एमाओवादी प्रत्येक मोर्चामा हारेको छ । यसले गर्दा एमाओवादीको हिजोको स्थिति अब रहँदैन भन्ने प्रष्टै छ ।
के एमालेको चाँहि यसवीचमा स्थिति सुध्रेको छ र ?
- एमालेलाई पनि केही घाऊ लागेको छ । केही साथीहरुले फुटेर संघीय समाजवादी बनाएका छन् । केही साथीहरु एमाओवादीमा प्रवेश गरेका छन् । तर, तपाईले एमालेको पृष्ठभूमि हेर्नुभयो भने एमालेका निम्ति हरेक ५/७ वर्षमा एउटा न एउटा धक्का लाग्ने गरेको छ । र, यस्तो धक्काले अगाडि बढ्न पनि प्रेरणा दिने गरेको छ । दासढुंगा काण्डलाई हेर्ने हो भने हामीले उच्च तहका बैचारिक नेता र कुशल संगठकलाई गुमायौं । त्यसबेला धेरैले अब एमाले सिद्धियो भन्ने अनुमान गरेका थिए । त्यसैगरी एमाले-माले पार्टी विभाजन हाम्रा लागि साह्रै ठूलो पीडाको विषय थियो, त्यसलाई पनि हामीले मेकअप गर्यौं । द्वन्द्वकालमा हामी कसैको पक्ष थिएनौं, तर हामीले ४ सय कार्यकर्ता गुमायौं । यसले हामीलाई धेरै ठूलो असर गर्यो । तै पनि हामी उठ्यौं । ०६४ को निर्वाचनपछि पनि धेरैलाई एमाले सकिएजस्तो लागेको थियो । तर अहिले एमाले राष्ट्रिय राजनीतिको एउटा पहत्वपूर्ण पक्ष बनिरहेको छ ।

एमालेमा कमजोरी चाँहि केही छैन ?
- त्रुटी र कमजोरी नै छैनन् म भन्दिँन । तर तपाईले तुलना गर्नुभयो भने समस्त कमजोरीबा बाबजुद भ्रष्टाचारको दाग नलागेका नेताहरु खोज्नुभयो भने एमालेमै भेट्नुहुन्छ । कुनै स्क्यान्डलमा नमुछिएका, तुलनात्मकरुपमा टेष्टेड (परीक्षित ) मान्छेहरु एमालेमा बढी छन् । नेताहरुको नेतृत्व क्षमताका बारेमा प्रश्न उठ्न सक्ला, तर उनीहरुको निष्ठाको बारेमा प्रश्न नउठ्ने स्थिति छ ।
नेकपा एमालेले सामाजिक न्यायका बारेमा सबैभन्दा धेरै आवाज उठायो । म केही उदाहरण दिन्छु, हामीले ०५१ सालमा मधेसको नागरिकता समस्या समाधानका लागि धनपति उपाध्यायको नेतृत्वमा नागरिकता समस्या समाधानका लागि कार्यदल बनायौं । ०४७ सालमै हामीले धर्म निरपेक्षताको कुरा उठायौं । ०५४ सालमा स्थानीय निकायको निर्वाचनमा २० प्रतिशत महिलाको सुनिश्चता कुरा उठायौं । दलित र जनजातिको प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गर्ने पहिलो पार्टी पनि एमाले नै हो । हाम्रो पार्टीको पहिलो उपसभामुख महिला जनजाति हुनुहुन्थ्यो । पहिलो राष्ट्रियसभाको उपाध्यक्ष मधेसी दलित हुनुहुन्थ्यो । पहिलो सभामुख जनजाति हुनुहुन्थ्यो । पहिलो योजना आयोगको उपाध्यक्ष जनजाति हुनुहुन्थ्यो । हामीले सामाजिब उत्पीडनका विरुद्ध आवाजमात्रै उठाइरहेका छैनौं, गरेरै देखाएका छौं । तर, हामी कहाँनेर चुक्यौं भने पहिचानका नाममा आइरहेका केही गलत कुराहरुलाई जुन उचाइबाट खण्डन गर्नुपर्ने थियो, हामीले त्यसरी खण्डन गर्न सकेनौं । मधेसका केही नेताहरुले नेपालमा दुई राष्ट्रियता छन् भनिरहेका छन्, हिन्दी भाषा सम्पर्क भाषा र छुटिन पाउने आत्मनिर्णयको अधिकार भनिरहेका छन् । यो भनेको प्रकारारन्तरले देश टुक्राउनु हो । तर, हामीले यसलाई बेलैमा खण्डन गर्न सकेनौं । यसलाई खण्डन गर्ने, परास्त गर्ने र मधेसी जनताका पीडा र पहाडे समुदायबाट भएका विभेदहरुलाई चिर्ने र मधेसी जनताका पीडालाई सम्बोधन गर्ने कुरामा हामी चुकेकै हो । जनजातिको मुद्दामा पनि यही हो ।
हामीले सोध्न खोजेको, यहाँहरुले देशव्यपापी रुपमा गर्नुभएको अध्ययनअनुसार अहिलेको अवस्थामा एमालेको संगठनात्मक स्थितिमा सुधार देखिएको छ कि छैन ?
- तपाईले संकेत गर्नुभएको अहिलेका जातीय मुद्दाहरुले या केही नेताहरुको पलायनले पार्ने प्रभावको कुरा हुनसक्छ । यसको ठ्याक्कै प्रभावै छैन म भन्दिँन । तर, यो चार-पाँच वर्षको बहसबाट मान्छेलाई के लाग्न थालेको छ भने नेपालजस्तो देशमा एकल जातीय पहिचान, त्यो पहिचानमाथि आधारित राज्यको रेखांकन र निश्चत जातिलाई अग्राधिकार दिएर गरिने राज्य पुनसंरचना नेपालको हितमा छैन भन्ने कुरा स्पष्ट हुँदै गएको अवस्था छ ।
मधेस आन्दोलनका बेला हामीले मधेसमा पनि एकखालको अतिवाद देख्थ्यौं । त्यसबेला पहाडेविरोधी भाव थियो । तर अहिले मधेसको मनोविज्ञान हेर्ने हो भने मधेस र पहाड नमिली देशको विकास नहुँदोरहेछ भन्ने कुरा मधेसी जनताले महसुस गर्न थालेका छन् । अहिले पनि केही नेताहरु मधेसलाई भर्याङ बनाएर सत्तामा जान चाहन्छन् । तर, मधेस र जनजाति दुबैको हकमा अहिले एमालेले अघि सारेका विचारहरु नै स्थापित हुँदै गइरहेका छन् । त्यसकारण हामी आफ्नो क्षतिलाई पूर्ति गर्छौं भन्ने लाग्छ ।
मान्छेहरु एमालेको विचार सहमति हुन समय लाग्दा, तर आगामी मंसिरमै हुने चुनावमा चाहिँ जनजाति र मधेसीको ‘सेन्टिमेन्ट’ले एमालेलाई नकारात्मक असर पार्ने खतरा छ कि छैन ?
- दोस्रो संविधानसभाबाट संविधान बनाउने कुरा पहिलेको भन्द बढी कष्टकर, दुरह र धेरै चुनौतीपूर्ण छ । पहिलो, दलहरुवीच बढ्दै गएको दुरी, दोस्रो अत्यधीक बढ्दै गएको अन्तररष्ट्रिय चासो र तेस्रो जातीय मुद्दाहरुको बेठीक उठान हो । यसले गर्दा भोलि संविधानसभामा त्यो स्थिति बन्न सक्छ । तर, यो नारा बोकेर संविधानसभामा आउने भनेको एमाओवादी र मधेसी मोर्चाले हो । तर, यो नारा उनीहरुकै लागि प्रत्युत्पादक हुने म देख्छु । यो नाराले राष्ट्रिय राजनीतिको सन्तुलनमा कुनै ठूलो प्रभाव पार्छ र यो नाराका पक्षधरले जित्छन् भन्ने मलाई लाग्दैन ।
एमाओवादी र मधेसी मोर्चा मिलेर चुनावमा गए भने त्यसको विरोधमा आउने ‘सेन्टिमेन्ट’ले एमालेलाई फाइदा पुग्छ भन्ने तपाईको विश्लेषण हो ?
- अवश्य । पहाडबाट मात्रै होइन, स्वयं मधेसका जनता पनि ती दुबै दलसँग असन्तुष्ट छन् । जनता कांग्रेस र एमालेसँग सन्तुष्ट छन् भन्ने मेरो दाबा होइन, तर मधेसी दलहरुप्रति उनीहरुको ठूलो गुनासो छ । मधेस आन्दोलन जसरी अगाडि आयो, यसमा माओवादीविरोधी मनोविद्दनले पनि काम गरेको थियो । गौर हत्या र लाहान घटजना यसका उदाहरण हुन् । तर, यसवीचमा मधेसवादी नेताहरु यति बढी अवसरवादी भए कि जे नारा दिएर उनीहरुले चुनाव जितेका थिए, ठ्याक्कै त्यसको विपरीत ठाउँमा उभिए । उनीहरुका निम्ति सत्ता एउटा यस्तो नगर बधूजस्तो भैदियो, जसलाई पैसा दिएपछि जतिबेला पनि सँगै सुताउन सकिन्छ । यसकारण मधेसी नेताले दिने नारालाई सिंगो मधेसलाई प्रभावित गर्छ जस्तो मलाई लाग्दैन ।
सीमा अतिक्रमणका कारणले, राजनीतिक अपराधीकरणका कारणले मधेसी समुदाय निरन्तर निशाना बनिरहेका छन् । महिला हिंसा त्यहीँ चर्को छ । यी कुनै पनि एजेन्डाहरु मधेसी नेतासँग छैनन् । उनीहरुको पाखण्डलाई मधेसका जनताले राम्रोसँग बुझेका छन् । एमाओवादीले मधेसका जनताको ‘सेन्टिमेन्ट’ आफ्नो पक्षमा पार्ने कोसिस गरिरहेको छ । तर, उसले मधेसी नेतालाई चिढ्याउने कुरा केही पनि गर्न सक्दैनन् । उनीहरु मिथिला, भोजपुरा र अवधको पहिचान मेटाएर मधेसी नेताहरुसँगै आत्मसमर्पण गर्न तयार छन् । त्यसकारण मधेसी दल र एमाओवाद दिुबैले मधेसमा आफ्नो धरातल गुमाएका छन् । उनीहरुले मिल्ने प्रयत्न त गर्लान् । सत्तामा टिकिराख्ने यो उनीहरुको अन्तिम हतियार हुनेछ । तर, यो हतियारले काम गर्छजस्तो मलाई लाग्दैन ।
भनेपछि आगामी चुनावमा मधेसी मोर्चा र एमाओवादीवीच तालमेल नै भए पनि एमालेलाई डर छैन ?
-एमालेलाई आफ्नो स्थिति कहाँनेर हुन्छ भन्नेमा चिन्ता छैन । तर, राष्ट्रिय राजनीतिलाई जातीय र क्षेत्रीय अतिवादको लाइनमा धु्रवीकरण गर्ने प्रयत्नचाँहि खतरनाक छ । यसले एमालेलाई नेाक्सान गर्छ कि गर्दैन भन्दा पनि यो राष्ट्रका लागि ज्यादै हानिकारक छ । त्यसकारणले यसखालको गलत विचारलई परास्त गर्नै पर्छ ।
मधेसमा मधेसवादी दलहरुमा भएको टुटफुटको फाइदा कांग्रेस, एमाओवादी वा एमालेमध्ये कसले उठाउला ? रामचन्द्र झा लगायतले पार्टी छाडेकाले एमाले मधेसमा कमजोर भएको देखिन्छ । तपाईहरुले गर्नुभएको अध्ययन अनुसार मधेसमा एमालेको वास्तविक स्थिति कस्तो छ ?
- पूर्वीमधेस र मध्य मधेसमा पहिले पनि परम्परागतरुपमा कांग्रेस बलियो थियो । गएको निर्वाचनमा कांग्रेसलाई सबैभन्दा धेरै घाटा त्यहीँ भयो । जेपी, विजय गच्छदार, शरद सिंहलगायतले कांग्रेस छाडे । अहिले त्यहाँ कांग्रेसले आफूलाई पुरानै अवस्थामा फर्काउन सकेको देखिँदैन । त्यो क्षेत्रमा हामी तुलनात्मरुपमा पहिल्यै पनि कमजोर हौं । त्यसमा एकाध नेताले पार्टी छाड्दा हामीलाई सामान्य प्रभाव परेको कुरालाई अस्वीकार गर्न सकिन्न ।

Read More

Interview With Singer Milan Amatya

Read More

हिमाल सागर को रहर सपना श्री संग

हिमाल सागरको थरचाहिँ के हो ?

गौतम, म ब्राह्मण हुँ।

थर किन लेख्नु हुन्न ?

पहिले एल्बम निकाल्दा 'निक नेम' राख्ने चलन थियो, त्यसैले नामको पछाडि 'सागर' झुन्ड्याएँ। पछि त्यही नाम फाप्यो र चल्यो।

कुन-कुन गीत हिट भएको छ ?

'न मैले लेखे, न उनले लेखिन', 'मेरो माया मारेपछि', 'मेरो मनमा आगो लाउने को ?', 'नाच तिमी आज मादलुको तालमा', 'यति धेरै माया मोह', 'तिमीले माया नगरे' लगायत एक दर्जनजति गीत श्रोताहरूले रुचाउनुभएको छ।

तपाईंको बिल्कुलै नयाँ खबर ?

नयाँ एल्बम 'कहानी' तयार छ, बजारमा ल्याउँदैछु।

जान्दै नजानेको काम ?

कार ड्राइभ गर्न।
पहिलो प्रेमलाई कसरी सम्झनु हुन्छ ?

म चाहिँ उनलाई मनपराउँथे, उनले मन पराउँथिन् कि पराउँथिनन् भन्ने कुरा थाहा नपाउँदै सकियो।

तपाईंसँग भएको सबैभन्दा महँगो भौतिक वस्तु ?

मेरो बाइक आर वान फाइभ।

एकजना जसलाई जीवनभर बिर्सन सक्नुहुन्न ?

दिल्लीमा बिरामी भएर सिकिस्त हुँदा डिल्ली घिमिरे भाइले अस्पताल पुर्‍याएर नयाँ जीवन दिएका थिए, म डिल्ली भाइलाई कहिल्यै बिर्सन सक्दिनँ।

मनै नपर्ने गायक ?

मिका सिंह, गायकीले भन्दा पनि उनका बारेमा सुनिने नकारात्मक समाचारहरूले गर्दा।

कुन गायिकासँग युगल गीत गाउने रहर छ ?

नेपालकी सपनाश्री र भारतकी श्रेया घोषालसँग।

तपाईंलाई मनपर्ने पाँच गायक ?

रामकृष्ण ढकाल, स्वरूपराज आचार्य, शिव परियार, सुगम पोखरेल र प्रमोद खरेल ।

मनपर्ने तीन संगीतकार ?

शम्भुजित बाँस्कोटा, सुरेश अधिकारी र बसन्त सापकोटा।

अर्काकी राम्री श्रीमती देख्दा के महसुस हुन्छ ?

मेरी पनि त्यस्तै भैदिए हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ।

विवाह गर्ने बेला भएन ?

विवाह गर्ने बेला त साइत जुरेपछि आइहाल्छ नि, तपाईंलाई जन्ती र भोज दुवैमा बोलाउँछु।

सेक्सी लाग्ने तीन स्वदेशी सेलिब्रेटी ?

निशा अधिकारी, नम्रता श्रेष्ठ र झरना बज्राचार्य।

कुन सेलिब्रेटीलाई सम्झदा सेक्स डिजायर बढेर आउँछ ?

अमेरिकी गायिका रिहान्ना ।

Read More

'बेड सिन दिन रमाइलो लाग्छ'

तपाईंको अर्को फिल्मले पनि एडल्ट सर्टिफिकेट पाएछ!कति फिल्म सेन्सरमै अडि्करहेका छन्। 'रोमान्स'ले एडल्ट सर्टिफिकेट पाए पनि सेन्सर त भयो नि। सबै फिल्मले एडल्ट सर्टिफिकेट पाएपछि तपाईं पनि 'एडल्ट हिरोइन' हुनुभयो!फिल्मको कथाअनुसार चाहिने जति दृश्य दिएकी हुँ। मैले अहिले यस्तै फिल्म खेलिरहेकी छु। म कलाकार हुँ, परिस्थितिअनुसार जे पनि गर्नुपर्छ। त्यसैले अहिले त्यसो भन्दा मलाई केही फरक पर्दैन।
फिल्मको नामै 'रोमान्स' भएपछि बेडमा रोमान्स गरेका दृश्य पनि खुब होलान् है?
श्रीमान् वैदेशिक रोजगारीमा गएपछि बाध्यताले परपुरुषसँग रोमान्स गर्नुपर्ने फिल्मको कथा छ। त्यसैले यस फिल्ममा कथाले मागेजति बेड सिन दिएकी छु। पाँच जना हिरोसँग मेरो रोमान्स सिन राखिएको छ

हिरोइन बन्न त निर्देशकले मागेजति पनि दिनुभयो होला?
क्यामराअघि निर्देशकले भनेजत्तिको हट दृश्य दिन कुनै आपत्ति छैन। तर, त्यसभन्दा बाहिर गएर कसैले प्रस्ताव राख्छ भने उसले झापड खान्छ।

गरम सिनमा काम गर्न गाह्रो हुँदैन?
किस सिन दिन अलि गाह्रो हुन्छ। किनभने साह्रै घिन लाग्छ। तर, बेड सिन दिँदाचाहिँ रमाइलो लाग्छ।
बाआमाले यो कुरा सुनेपछि 'छोरीको बिहे गर्ने बेला भएछ' भन्ठान्छन् होला!
बिहे त १० वर्ष यता गर्दिनँ।

बेड सिन दिँदा नै रमाइलो मान्न थालेपछि मन बाँधेर बस्न सकिन्छ त?
किन नसक्नु? काममा व्यस्त भएपछि यस्तो सोच्ने फुर्सद कहाँ हुन्छ र?
नेपाली फिल्मको हट हिरोइन बन्ने लक्ष्य हो?
सानैदेखि चर्चित हिरोइनचाहिँ बन्न चाहन्थेँ। त्यो चर्चित हिरोइन बन्नका लागि हट सिन दिन आवश्यक देखियो, दिएँ। तर, त्यस्तो छाप चाहिँ नपरोस्।
तपाईंले अभिनय गरेका 'द लास्ट किस' र 'लभ इज लाइफ' दुइटै त्यस्ता फिल्म थिए। यो पनि नाम सुन्दै त्यस्तै लाग्छ। अनि हट हिरोइनको छाप बसेन त?
पहिला सानैदेखिको हिरोइन बन्ने सपना पूरा गर्छु भनेर अफर आएका फिल्म गरेँ। यो क्षेत्रमा स्थापित भएपछि त्यो छाप मेटौँला नि।

स्थापित हुन फिल्म पनि चल्नुपर्‍यो, होइन र?
'द लास्ट किस' चलेकै हो। 'रोमान्स' पनि चल्छ। यत्तिको फिल्म पनि चलेन भने नेपालमा फिल्म बनाउन बन्द गरिदिए भैगो नि।

Read More

मनोज भण्डारी मदन भण्डारीका दाजु संगको अन्तरबार्ता

मदन भण्डारी र मनोज भण्डारी एकै आमाका सन्तान भए पनि दुबेको यात्रा फरक रह्यो । मदन कट्टर कम्युनिष्ट बन्नुभयो भने दाजु चाँहि घरबार छाडेर सन्यासी हुनुभयो । तर, दुईवटैमा एउटा अनौठो समानता थियो, दुबैले व्यक्ति र परिवारका लागि सोचेनन्, स्वामी मनोजको भाषामा भन्दा दुबै दाजुभाइ परमार्थमा लागे । मदनको भण्डारीको २० वर्षअघि रहस्यमय मृत्यु भैसकेको छ भने मनोज अहिले पनि सन्यास आश्रममै हुनुहुन्छ ।
विसं. २००४ साल असार १० गते ताप्लेजुङको ढुंगेसाँघुमा जन्मेका मनोज आचार्यको साधु नाम हो स्वामी मोहिधराचार्य । भारतको गढवालस्थित हिमाली भेगमा सन्यासीका रुपमा बस्दै आउनुभएका भण्डारी नेपाल आएको मौका पारेर उहाँसँग साहित्यकार अनिल पौडेलले केहीसमय पहिले लिनुभएको भिडियो अन्तरवार्ताको एक सम्पादित अंश ० यतिबेला तपाईको बसोबास कहाँ छ ?
अहिले हाम्रो बढी बसाइ बद्रीनाथ धाममा छ । हामी गढवालको माथि हिमालय भागमा बस्छौं ।
० मदन भण्डारीलाई यहाँले नै बनारस लानुभएको थियो भन्ने सुनिन्छ नि ?
म दुईसाल पहिल्यै वृन्दावन गएको थिएँ, पछि पिताजीले यसलाई पनि लैजा भनेपछि शुरुमा उसलाई वृन्दावन लगेको हो । वृन्दावनमा एकसाल अध्ययन समाप्त भएपछि मचाँहि नेपाल आएँ, उचाँहि देहरादून गयो । हामीले सुने अनुसार देहरादूनमा पनि उसको जीवन निकै संघर्षमयरुपमा बित्यो । देहरादूनबाट फर्केपछि ऊ वाराणसी गयो । हामी पनि फेरि वाराणसी गयौं । मेरो चाहिँ साथी पनि उही भयो । स्कूल लैजाँदा पनि समाएर लैजाने गर्थें । तेज दिमाग भएकाले चण्डीहरु पढ्दा पनि उसलाई पढाइन्थ्यो । दिनमा उसले १२-१५ देखि २५ श्लोकसम्म बुझाउँथ्यो । चार अध्याय चण्डी कण्ठ पारेपछि मात्रै उसले अक्षर चिने नचिनेको अरुले थाहा पाए । यो पढ्नमा तेज छ भनेर गुरुजीहरुले उसको प्रशंसा गर्नुभयो । त्यसबेला उसको नाम मोतिलाल थियो, मदन भण्डारी त पछिमात्रै भएको हो ।
० तपाईहरु कुन सालमा वृन्दावन जानुभएको हो ?
साल त मिलाउन सकिँदैन । हामी वृन्दावन जाँदाखेरि लालबहादुर शास्त्री सकिएको शोक ध्वनी बजिराखेको थियो । त्यसको दुई सालपछि मदनलाई लगेको हो ।
वृन्दावनमा ऊ धेरै नराम्रो गरी विरामी भयो । उसका लागि हामीले ओढ्ने सिरकहरु पनि बनाएका थियौं, अब यो खत्तम भएपछि यी सामान देखेर याद आइरहने भो त्यसैले ऊ बित्नासाथ यी सबै सामान दान गरिदिने भन्ने स्थितिमा पुगियो । टाइफाइड भएको हुनुपर्छ, सबै कपाल झरेको थियो । तर, पछि ऊ ठीक भयो । परीक्षा नदे, पढ्न पाइनस् भनेको परीक्षा दियो । त्यसपछि हामी नेपाल आयौं । उ पनि आयो । पछि म एक्लै जान सक्छु भनेर वृन्दावन गयो । त्यहाँबाट त्यागपत्र निकालेर ऊ देहरादून गयो । त्यहाँदेखि प्राय हामीबाट अलि टाढा भयो । देहरादून एकसाल पूरा गरेर ऊ बनारस आयो । त्यहाँ शास्त्री पूरा गरेर म नेपाल आएँ । उसले राजनीतिमा प्रवेश गरिसकेको रहेछ । राजनीतिमा त ऊ वृन्दावनबाटै प्रवेश गरेछ । उसले कतै संगठनमा ज्वाइन्ट गरेछ र मलाई आएर भन्यो मलाई पैसा चाहियो । प्राय मसित यसरी भन्न संकोच गथ्र्यो । तर, उसले ठाडै भनेको हुनाले हामीले पनि केही नभनी उसलाई पैसा दियौं । पछि बुझ्दाखेरि उसले सदस्यता शुल्क दिनुपर्नेरहेछ । पछि हामीले थाहा पाएर पनि उसको स्वतन्त्रता हो भनेर उसको समर्थने गरिदियौं । यसरी उसको राजनीतिप्रतिको प्रवेशचाँहि वृन्दावनबाटै शुरु भएको हो ।
ऊ देहरादूनबाट वनारस आउँदा राजनीतिमा पूरै प्रवेश गरिसकेको थियो । हामी नेपाल आएका थियौं, तर उसले दाजू नेपालमा बस्दा आफूलाई नेपाल आएर काम गर्न असजिलो लागेछ र उसले हामी पढ्ने विद्यालयबाट आफैं मनोज बनेर त्यागपत्र निकालेछ र विश्वविद्यालयमा मनोजको प्रवेश गराएर सरकारी छात्रवृत्ति मिलाएछ । यति गरेर उसले हामीलाई चिठी पठायो र भन्यो, तपाईलाई यहाँ सरकारी छात्रवृत्ति मिल्यो, तपाई तुरुन्त आउनू । सरकारी छात्रवृत्ति मिल्यो भनेपछि हामी गयौं, तर उसको चाँहि दाउ रहेछ, नेपालमा आएर स्वतन्त्र भएर काम गर्ने । म नजाउञ्जेल उसले आफैं मनोज भएर पढेछ । ऊ मध्यमा पढ्थ्यो, म आचार्य पढ्थें । त्यसपछि त ऊ राजनीतिमा खुलेरै आइगयो ।
० उहाँ राजनीतिमा लागेपछि परिवारको भूमिका कस्तो रह्यो ?
पिताजीलाई शुरुमा अलि बढी चिन्ता भयो । एकदुईपटक त उहाँले हामीकहाँ मान्छे पनि पठाउनुभयो । अरुले भनेको मान्दैन, तैंले आएर भन्दे, यसलाई मार्छन् भन्ने पिताजीहरुलाई चिन्ता भयो । हामी एकपटक आयौं र पिताजीसँग बातचित भयो । अब यो देशको निम्ति, परमार्थकै निम्ति होमिएको छ, यसलाई जबर्जस्ती समाएर रोक्न सक्दैनौं । रोकियो भने पनि आफ्नो बाटो नपाएपछि मान्छे अव्यवस्थित हुन्छ, त्यसैले देश बनाउने भावनामा लागेको हुनाले हामीले नरोकौं भनेपछि पिताजीले मान्नुभयो । ऊ कहिलेकहिले उता पनि जान्थ्यो । हामी साधु जीवनमा आइसकेपछि पनि कहिले कहिले पुग्थ्यो । एकपटक बिमारी भएर गयो । उसले मसित भन्यो, मलाई इलाज खर्च चाहियो । हामीले भन्यौं, तँलाई पैसा नदिने, अस्पताल हिँड्, जे इलाज गर्नुपर्छ, म गर्छु । पैसा पाएपछि उसले इलाज गर्ने होइन, पार्टीमा खर्च गथ्र्यो । पार्टीमा खर्च गरेकोमा विरोध त होइन, तर आफ्नो उपचार गर्दैन । त्यसैले पैसा नदिएर उपचार गर्न हिँड् भने पनि त्यहाँबाट ऊ भाग्यो । अस्पताल गएपछि त त्यहाँ सुताउँछन्, र उता पार्टीको काम बिग्रन्छ भनेर इलाज नगराई ऊ हिँड्यो ।
इटहरामा प्रधानपञ्चलाई कालोमोसो दल्ने के के घटना भएपछि घरमा पुलिस आएछ । प्रेम पनि त्यतिबेला उसैसँग हिँड्न थालिसकेको थियो । पिताजीले हामीलाई लिन मनोज ज्वाइँलाई पठाउनुभयो । हामी मावलमा आयौं । सीधै घर आउने स्थिति थिएन । पिताजी बेलुका टोपी छड्के पारेर फटफट हिँड्दै आउनुभयो । तैंले केही चिन्ता गर्नुपर्दैन, सब ठिकठाक हुन्छ भन्ने भाव देखाउन खोज्नुभएको होला ।
पुलिसले छोराहरुलाई नभेटे बाबुआमालाई लाने कुरा हुँदैछ रे पिताजीहरुलाई बढी नै कष्ट हुन्छ कि त भन्ने कुरा भयो । तर, पिताजीले भन्नुभयो, तैंले चिन्ता नगर्नू, आफू जहाँ लागेको छस्, त्यसलाई नबिगार्नु, लैजाँदा उनीहरुले जेलै लाने हुन्, मेरा छोराहरुको कमाइ जे छ, त्यो मैले खानुपर्छ । पिताजीले भन्नुभयो, म यसमा डराएको छैन । पछि के भयो, माता पितालाई जेल लगेको थाहा भएन । त्यसपछि यसैगरी ऊ अगाडि बढ्न थाल्यो । हामी अर्को बाटोमा भएकाले राजनीतिका प्रत्येक कुराहरु हामीलाई थाहा पनि भएन । हामीले के कुराको सन्तोष मान्यौं भने पहिला मान्छेलाई बिझाउने जुन किसिमको उग्रता थियो, त्यो छाडेर सही चिन्तन गरेको हामीलाई थाहा हुन थालेपछि हामी बढी निश्चिन्त भयौं । उसका साथीहरु बनारसमा मोदनाथ प्रश्रतिहरु थिए । उहाँहरुसँग पनि हामी भेट्थ्यौं । जन्मेदेखि १२/१३ वर्षको उमेरसम्म चाँहि ऊ हामीसँग रहेको हो । ऊ २००९ सालमा जन्मेको हो, हामी २००४ सालको ।
० मदनमा तपाईले सानैदेखि कस्तो विशेषता पाउनुभयो ?
हामीले उसमा के देख्यौं भने बुद्धि र साहस दुईवटै उसमा एकभन्दा एक बढेको थियो । प्रायः मान्छेमा या त बुद्धिपक्ष बलियो हुन्छ, या त साहस पक्ष । तर, उसले साहस देखाउँदा पनि रोमाञ्चक किसिमले देखाउने, बुद्धिको पक्ष पनि राम्रोसँग खेलाउन सक्ने । यी दुईवटै पक्ष उसमा पहिल्यैदेखि थिए । तर, पहिले चाँहि उसमा तातोपन चाँहि अलि बढी नै थियो । हामी भन्थ्यौं, तिमीहरुले यो तातोपनलाई नियन्त्रणमा ल्याउनुपर्छ । जनताको दिल नजिती शरीर जितेर मात्रै अबको राजनीति हुँदैन । ऊ सुन्थ्योमात्रै तर त्यति प्रतिवाद गर्दैनथ्यो ।
उसको अर्को बानी कस्तो थियो भने खर्चबर्च पाइयो भने हामीचाँहि साथीभाइलाई खुवाउनतिर लाग्थ्यौं । उसले ठोस कुरामा मात्रै खर्च गथ्र्यो । पुस्तकमा या त्यस्तै कुनै काममा खर्च गथ्र्यो । ऊ अति मितव्ययी थियो । फाल्तु खर्च गर्ने उसलाई रुची हुँदैनथ्यो । बढी खर्च गर्ने प्रवृत्ति उसलाई राम्रो लाग्दैनथ्यो । परिआउँदा लोकृष्णा वितृष्णाजस्तो भएर गर्ने भन्ने कुराको उसले सानैदेखि प्रतिवाद गथ्र्यो । गरेपछि साँच्चै गर्नुपर्छ भन्ने थियो । त्यागको भावना देखाउने, परी आउँदा त्याग गर्ने स्वभाव उसमा पहिल्यैदेखि थियो ।
० दासढुंगा दुर्घटनालाई यहाँले कसरी लिनुभएको छ ?
यो दुर्घटनाको सम्बन्धमा चाँहि उहाँले पहिल्यैदेखि भन्नुभएको हो र हामीलाई उसको प्रवृत्ति देखेर लाग्थ्यो जहिले पभए पनि कुनै दिन यो यस्तै दुर्घटनामा पर्छ । थालेको विषयमा ऊ कहिल्यै हार्दैनथ्यो । वाद गर्ने, तर्क गर्ने उसको प्रतिवाद शैली बेजोड भएको हुनाले हामीलाई लाग्थ्यो, अब यसलाई नचाहनेहरुले यस्तै उपाय निकाल्छन् भन्ने पिताजीले पनि चर्चा गर्नुहुन्थ्यो ।
यो घटना हुँदा हामी बद्रीनाथमा थियौं । हामी १२ वर्षका निम्ति जंगल गएका थियौं । हाम्रो दश साल बितेको थियो । हामी सुनेर पनि आएनौं । आउन सक्ने स्थितिमा थिएनौं ।
० तपाईहरु ताप्लेजुङबाट मोरंग बसाइँ आउनुभयो हैन ?
हाम्रा पिताहरुको तेह्रथुमबाट ताप्लेजुङको ढुंगेसाँघु जानुभयो । त्यो ठाउँ कहिले ताप्तेजुङमा पर्यो, कहिले तेह्रथुममा । त्यहाँबाट उठेर पिताजीहरु मोरंगको दुलारी आउनुभयो । त्यसको ४/६ वर्षपछि भीमचौरी र त्यसपछि इटहरामा जानुभयो । इटहराको घर बनाउन मदनको सहयोग थियो । उसले गरेको पारिवारिक सहयोग भनेको त्यसले गरेको त्यति नै हो । उसँग हामी अन्तिम भेट इलाहावादमा भएको हो ।
० यहाँले गृहत्याग गरेपछि दाजुभाइको सम्बन्ध कस्तो थियो ?
उसले कहिलेकाँकी साधुहरुकै शैलीमा चिठी लेख्थ्यो । मेरो केन्द्रीइ आश्रमले फलानो शाखामा पठाएको छ भनेर लेख्थ्यो । बेलाबेला भेट गर्न जान्थ्यो । उसले हामी लागेको बाटोको आलोचना पनि गरेन र यसबाट हटाउने कोशिस पनि गरेन । बरु कहिलेकाहिँ पारिवारिक चर्चा गर्दा भन्थ्यो अरे आफ्नो इच्छाअनुसार जहाँ लाग्नुभएको छ, हामीले बाधा गर्नु हुँदैन । यो उसको चिन्तनको कुरा हो । उसको चिन्तनमा शक्ति थियो, गहिरो गरी चिन्तन गथ्र्यो । आफू नलाग्ने बाटोको पनि उसले त्यो केले प्राणवान् छ भनेर खोज्थ्यो । उसको चरित्र र व्यवहारले हामी सन्तुष्ट नै थियौं ।
० यहाँ आफ्नो भाइलाई कसरी सम्झनुहुन्छ ?
जब हामीले दुर्घटना सुन्यौं, पारिवारिक माया मोह त सामान्य हो, त्यसलाई हामीले भनिरहनु परेन, तर एउटा कसैले बडो मिहेनत गरेर फलको वृक्ष लगायो, त्यो वृक्ष फुलेर फल लाग्ने स्थितिमा जाँदा बड्याङ्ग भाचिँदाखेरि जे स्थिति हुन्छ, देशको लागि त्यही भयो । देशका लागि ठूलो नोक्सान भयो । कुनै पनि पार्टीका यस्ता विशिष्ट व्यक्तिहरु यसरी जाँदा देशका लागि ठूलो नोक्सान हुन्छ । त्यसको हुनुपर्ने जति निर्माण भैसकेको थियो, अब त्यसको लाभ देशले लिनुपर्ने बेलामा बड्याङ्ग रुख भाँचियो । यो एउटा राष्ट्रिय दृष्टिले र मानवीय दृष्टिले बडो दुखदायी हो ।

Read More